Ayşe Özgün’le Her Gün 1 Temmuz 2004 Gazete Vatan
Hatırlar mısınız bilmem ? Geçen yaz bu köşede Ayvalık ile Altınoluk
arasında bulunan ‘açık ardiye" bir Antika Pazarından bahsetmiştim.
Oradan aldığım 1el yapımı 1 açık mavi bardak ve sürahileri anlatmıştım. Bodrum’dan Çanakkale’ye dönerken aynı ardiyede gene durmak istedim. Bir de na göreyim ? Bizim gazete de çıkan yazımdan sonra işler bir artmış pir artmış !” Vallahi tallahi görseniz inanmazsınız ! O koskoca ‘ardiye’ çok muntazam toparlanmış ve üzerinde üç adet ( sayı ile 3 adet ) koskocaman eski eşya dükkanı açılmış. Neler var, neler !
Eski emaye sahanlar, rengarenk çiçekli desenleriyle üç dükkanın duvarlarını süslüyor.Eski evlerden tahta tavan oymaları. Eski demir işçiliği örneklerinden kapılar, duvar süsleri.
O kadar güzellerki ! Nerede şimdi o işçilik, o ustalık ? Hepsi sabır ve sebat örneği.
Devam ediyorum. İğne oyaları, eski kumaşlar, incecik bardaklar,sandıklar... Yalnız sandıklar üzerinde biraz durmak istiyorum.Birçok sandığın üstü sade tahta görünümünde ama kapağı açtığınızda, kapağın altında hep aynı yağlı boya resme rastlıyorsunuz. Nedir bu ? İki bacalı bir gemi . Bacadan da dumanlar tütüyor. Kim yapmış?
Neden hep aynı resmi yapmış.Bilemem. Ama işte oradalar.
Benim aldığım sizlee önerdiğimaçık mavi el yapımım sürahi ve bardaklara gelince.
“Abla sen yazdıktan sonra bu bardak ve sürahilere çok talep geldi be ! Her köyü araştırdık alıp getirdik.Elimizde kala kala ha şu sürahiyle bu birkaç bardak kaldı.Köylü de değerini anladı tabi.”
“Bu yüzden mi bir sürahinin fiyatı 45 milyon lira oldu ?”
“Eee ! Ne yaparsın çok aranıyor, fiyatlarda yükseliyor Ayşe Abla. “
Baktım aynı cins camdan bir de su sürahisi duruyor masada. İçini iyice bir yıkayıp temizlemek gerek tabii. Dükkan sahibi sevgiyle baktığımı gördü.
“Al Ayşe Abla . Bu da sana hediyemiz olsun. Sayende buraları oluştu.”
“Bakıyorum gene fiyatların Horhor seviyesinde ? “
“Biliyorsun bizim dedelerimiz orada eski Çanakkale’ler satıyor.Biraz biliyoruz bu işi be abla !”
“Bu Avrupa süt mavisi vazo ve pudara kavanozlarını,hele hele nu Çin tabaklarını nereden buldunuz ?
“Ablacım getirtiyoruz biz artık.Belçika’dan Hollanda’dan getirtiyoruz. Meraklısı var abla. İşlerimiz gelişti dedim ya ? “
“Bereket versin. Birşey söyleyeyim mi ? Şimdi eve varınca gene burası hakkında bir yazı yazacağım, işleriniz gene artacak. Bu harikulade gelişmenizi yazmadan duramam. Benim de katkım oldu çünkü. “
“Oldu abla, oldu tabii. Sağolasın. “
Ayşe Özgün
Ayşe Özgün’le Her Gün 15 Temmuz 2004 Gazete Vatan